Dukes of Hazard: Stake betreedt de Belgische markt

De samenwerking die Stake is aangegaan met de voormalige aanvoerder van het Belgische nationale voetbalteam en Chelsea-ster Eden Hazard is een klassieke marketingzet van de crypto-gokgigant. 

In dit artikel:

• Stake is illegaal in België maar gaat in zee met Eden Hazard
• De zorg bestaat hoe dit Belgische spelers gaat aantrekken
• Er blijft een grote kloof tussen de gereguleerde en ongereguleerde casino's

Hazard is veruit een van de meest herkenbare sporters in België. Dankzij deze samenwerking zal hij te zien zijn in communicatiecampagnes die ongetwijfeld weerklank zullen vinden bij de Belgische consument.

De stap is echter fel bekritiseerd door Belgische gokcritici. Een belangrijk punt van kritiek is dat de deal Stake onmiddellijk merkbekendheid en aanzien bij Belgische consumenten oplevert. Ze wijzen ook op het feit dat Stake zijn enorme financiële middelen kan inzetten. Deze zijn volgens hen verkregen door zonder vergunning actief te zijn op veel grote markten. Hiermee kunnen ze zeer winstgevende afspraken bieden aan sport- of muzieksterren.

Een andere belangrijke factor waar ze op wijzen is de onevenwichtigheid in de regelgeving. Hiervan profiteren bedrijven als Stake in een markt als België, dat enkele van de meest restrictieve reclame- en marketingregels in Europa heeft ingevoerd. 

Massimo Menegalli, CEO van de gereguleerde exploitant Golden Palace, reageerde snel op de deal op LinkedIn en schetste hoe hij dacht dat de situatie bij het Belgische publiek zou overkomen: “Slechts enkele maanden voor het grootste sportevenement (het WK 2026) ter wereld ziet een 15-jarige Belgische tiener zijn idool het Stake-shirt dragen, hij typt ‘Stake’ in Google, hij stuit op een cryptocasino dat zonder enige controle toegankelijk is, hij speelt. Zonder limieten. Zonder vangnet. Zonder dat iemand het weet.” 

Hij zette dit scenario af tegen het regelgevingskader waarmee Golden Palace te maken heeft, en vervolgde: “Ondertussen mogen wij, als legale aanbieders, niet langer zichtbaar een voetbalclub sponsoren, maar investeren we wel miljoenen in spelersbescherming, KYC, inzetlimieten” en zelfuitsluitingssystemen, terwijl “we het zwijgen worden opgelegd, onzichtbaar zijn en verstikt worden door steeds strengere regelgeving. Maar een illegale website kan het zich veroorloven om het bekendste gezicht uit het Belgische voetbal te laten zien. En niemand kijkt ervan op. Er is iets fundamenteel mis met dit systeem.” 

Stake vertelde deze verslaggever dat de samenwerking gericht is op internationale markten en dat het “geen klanten uit België accepteert” en dat, als “een internationaal gerenommeerde voetballer met een wereldwijde aanhang, de samenwerking van (Hazard) met Stake een internationale overeenkomst is die niet gericht is op de Belgische markt”.

Maar zoals een contactpersoon opmerkte: ‘Als dat het geval is, waarom dan een deal als merkambassadeur met Hazard?’ Een ander argument zou ook kunnen zijn dat er andere ex-voetbalsterren zijn die net zo beroemd, zo niet beroemder zijn dan Hazard en die Stake veel meer bekendheid zouden kunnen geven in regio’s als Latijns-Amerika of zelfs Azië.”  

Een treffende illustratie 

Hoe dan ook, deze ophef brengt een aantal zeer belangrijke kwesties aan het licht voor gokbedrijven die in België of op andere markten onder toezicht staan. Hoewel zij zich aan strenge regelgeving moeten houden, kunnen bedrijven als Stake, net als vele andere cryptogokgroepen of exploitanten van voorspellingsmarkten, vrijwel zonder belemmeringen of juridische gevolgen toegang krijgen tot de reguliere markten.

Die bedrijven zeggen ook dat ze geen weddenschappen aannemen uit België, Frankrijk, de VS, Canada en vele andere grote markten. Kijk je naar hun inkomsten dan vraag je je onwillekeurig af uit welke markten ze dan wel weddenschappen aannemen om zulke winsten te kunnen genereren. Stake profiteert ook enorm van zijn streamingplatform Kick, waarmee het veel verkeer naar zijn eigen site leidt en als affiliateplatform voor veel andere exploitanten fungeert.  Bovendien, ook al blokkeren ze spelers uit bepaalde landen (in dit geval België) op basis van hun locatie, kan een eenvoudige VPN consumenten toegang tot hun sites verschaffen.

Deze zaak benadrukt echter een punt dat door alle gereguleerde exploitanten naar voren wordt gebracht, of ze nu in België, Nederland, Frankrijk of het Verenigd Koninkrijk actief zijn; namelijk dat bedrijven als Stake, en andere die volledig illegaal opereren, in staat zijn om mainstreammarkten aan te boren die zij zelf niet kunnen bereiken omdat zij zich aan hun nationale regelgevingskaders houden.   

Toegang tot alle gebieden 

Sociale media vormen een ander treffend voorbeeld van dit fenomeen. Vorig jaar publiceerde Reuters een grootschalig onderzoek naar Meta, waaruit bleek dat de eigenaar van Facebook 16 miljard dollar aan inkomsten had gegenereerd met het adverteren voor allerlei illegale producten: namaakmedicijnen, online oplichting en illegaal gokken. Het bedrijf reserveerde zelfs 1 miljard dollar van die inkomsten om de boetes te dekken die het wist te moeten betalen aan toezichthouders over de hele wereld als gevolg van deze activiteiten.   

En terwijl een bedrijf als Meta enorme inkomsten kan genereren van klanten die reclame maken voor allerlei illegale producten, mogen gereguleerde exploitanten in België geen reclame maken voor hun (legale) producten op voetbalshirts, tv-zenders of online media, ondanks dat ze een vergunning hebben en belasting betalen. Er speelt zich een soortgelijk scenario af in buurland Nederland, waar een nieuw wetsvoorstel is ingediend om alle gokreclame te verbieden. Dit na twee belastingverhogingen in de afgelopen twee jaar die niets hebben opgeleverd om meer belastinginkomsten voor de overheid te genereren, en spelers juist naar ongereguleerde sites hebben gedreven.

De tegenstelling tussen de mate van toegang die ongereguleerde, grijze of ronduit illegale exploitanten tot grote markten kunnen verkrijgen en de beperkingen waaraan legale gokbedrijven onderworpen zijn, is een van de meest opvallende contrasten in de huidige online gokindustrie. Helaas lijken politici niet bereid te luisteren naar aanbieders, of zelfs naar hun eigen toezichthouders in het geval van Nederland. Het is onwaarschijnlijk dat de situatie in de nabije toekomst zal veranderen. Wat dat betekent voor de toekomst van gereguleerde bedrijven is meer twijfel en onzekere vooruitzichten op de lange termijn.